26 van 26: straatfotografie in maart

Een nieuwe hap uit mijn verzameling straatfotografie, deze keer foto’s gemaakt in maart 2026. De plaatsen waar ik fotografeerde? Zoals altijd vooral Antwerpen en Brussel. Opnieuw 26 foto’s, wat om een scherpe selectie vraagt als je meer dan duizend foto’s per maand schiet.

Het was opvallend licht in maart. Althans zo voelde het. Er leken minder grijze dagen dan normaal te zijn. De zon licht zich regelmatig zien, al was het nog vaak koud. Maar dat licht gaf fotografisch wel veel mogelijkheden. Zeker voor de kleurenfotograaf is zonlicht een zegen. Alle kleuren komen dan veel mooier uit, hoewel ik meen dat je onder alle omstandigheden aansprekende foto’s kan maken.

Bekijk de foto’s eens en als je wil kan je erop klikken om ze beter te zien. Tussen de beelden door vind je hier en daar wat opmerkingen.

Het beste aan straatfotografie is dat je het meest banale tot iets bijzonders kan verheffen. Reflecties vind je overal, maar velen zien ze pas als ze er speciaal op gaan letten. En zelfs een doodgewone passant kan minder alledaags worden als je die anders fotografeert dan voor de hand ligt. Fotografie kan orde scheppen in de chaos, maar ook de schoonheid van chaos tonen.

In maart gaf ik ook weer enkele workshops, waarvan een in Brussel. Tijdens de route kwamen we langs het intussen befaamde hoofdkantoor van BNP Paribas Fortis (wie verzint er zulke lange namen voor een bank, maar dat terzijde) naast het paleis voor schone kunsten Bozar. Dat bankgebouw is in korte tijd een hotspot voor straatfotografen geworden vanwege de strakke witte lijnen en het corresponderende zebrapad ervoor. Als ik bij een bekend gebouw kom, probeer ik het altijd iets anders vast te leggen dan anderen al hebben gedaan. Want waarom zou je iets maken wat al bestaat?

Velen associëren straatfotografie met mensen fotograferen. Dat lijkt vanzelfsprekend, want straatfotografie gaat over het in beeld brengen van onze leefomgeving. Maar dat betekent voor mij niet dat mensen een must zijn op de foto, of dat ik ze altijd herkenbaar in beeld wil hebben. Voor mij telt de vraag of mensen een meerwaarde hebben voor de foto. Dat is wel vaak het geval, maar zeker niet altijd.

Regen kan lastig zijn voor de straatfotograaf. Het is niet alleen onprettig om door de regen te wandelen, ook veel camera’s zijn er niet of maar mondjesmaat tegen bestand. Plus, er zijn dan minder mensen op straat. Als ik overvallen word door de regen, schuil ik graag in een portiek of onder een afdak en probeer vanuit die positie iets moois te maken. Is de regen eenmaal gedaan of niet meer zo hevig, kan je door een beslagen raam fotograferen. En daarna komt altijd de zon weer. De foto hieronder maakte ik tijdens een tweetal workshops die ik in Antwerpen gaf aan een Nederlandse fotoclub.

Ik heb het eerder gezegd, en blijf het zeggen: steeds terugkeren naar dezelfde locatie helpt je om je omgeving anders te bekijken. Het traint je vermogen om te observeren. Het licht is nooit hetzelfde en je kunt een plek ook telkens vanuit een andere hoek bekijken. Bovendien ontdek je zo dat in een stad heel weinig locaties onveranderd blijven. Het straatbeeld wijzigt voortdurend. Dat zit vaak in details, maar het zijn juist de details die je naar een nieuwe foto kunnen leiden. Een nieuwe streep graffiti, een tijdelijk verkeersbord, een andere reclame, een stuk straatmeubilair, maar natuurlijk ook de steeds wisselde voorbijgangers… Er is altijd iets te vinden.

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Scroll naar boven