Bij straatfotografie denk je gauw aan grote steden. Daar gebeurt “het”: er is geen gebrek aan interessante decors en spannende interacties tussen mensen. En als je op de volgende straathoek, daar bij dat deftige restaurant, naar rechts gaat, zit je opeens in een andere wereld met nachtwinkels, dagwinkels en talen die jij niet kent. Op zulke plaatsen heb je geen inspiratie nodig: de straatfoto’s komen je gewoon toegewaaid.
Toch kunnen ook kleinere steden mooie straatbeelden opleveren. Zo belandde ik een tijdje geleden in Hasselt. Dat beviel zo dat ik nu zelfs een workshop straatfotografie in Hasselt geef.
Niet de stad, maar jij maakt de foto’s
Straatfotografen met een goedgevulde portemonnee reizen graag naar Londen, Parijs of anders New York of Tokyo. Dichter bij huis zijn Brussel, Antwerpen en Gent de keuzes die voor de hand liggen: de drie grootste steden van België. Een enkeling gaat naar Luik (en komt daar meestal niet verder dan het station) of belandt in Charleroi (maar voelt zich daar niet veilig). In Nederland zijn Amsterdam en Rotterdam met afstand favoriet onder de straatfotografen.
Zelf woon ik onder de rook van Antwerpen. Met de Scheldestad aan de voordeur en Brussel op een dik halfuur reizen is de grootstad ook meestal mijn werkterrein. Maar straatfotografie in kleinere steden is heel goed mogelijk. Waarom?
Omdat de fotograaf de foto’s bepaalt, en niet de omgeving. Zoals de duurste Leica maar een dom apparaat is dat niks kan zonder degene die ze bedient, zo zal ook de spannendste stad alleen maar goed op beeld plakken als de fotograaf zijn of haar ogen weet te gebruiken.
Straatfotografie brengt het leven in de openbare ruimte in beeld. Natuurlijk heb je dan genoeg straten en gebouwen nodig waarvoor mensen buiten willen komen, maar die vind je ook in een provinciestad. Vervolgens is het aan jou als fotograaf om daar iets visueel interessants van te maken. Het gaat om jouw ogen en manier van zien.
Straatfotografie in Hasselt?
De voorbije maanden heb ik Hasselt meerdere malen verkend. Met tachtigduizend inwoners kan je de hoofdstad van Belgisch Limburg geen metropool noemen. Als er ooit iets gebeurt is het zelden ernstig genoeg om het nationale nieuws te halen. En natuurlijk is dit geen Londen, Parijs of Brussel waar je gemakkelijk jaren kan fotograferen zonder in herhaling te vallen.
Maar als je zo nu en dan aan straatfotografie doet, kan je ook in Hasselt uit de voeten. Heel goed zelfs. Het centrum is compact en levendig. Het is er druk genoeg om steeds mensen in je frame te krijgen, maar nooit zo druk dat je er over de koppen kunt lopen.
De architectuur heeft voldoende afwisseling om snel een geschikte achtergrond voor je beelden te vinden. Er zijn brede en smalle straten, pleinen en steegjes, oude en nieuwe gebouwen, vakwerkhuisjes en brutalistische architectuur. In elke windrichting heb je interessante locaties waardoor je altijd plekken vindt met goed licht die de moeite waard zijn.
De sfeer in Hasselt is aangenaam. Sinjoren die zich het centrum van de wereld wanen gaan het niet graag horen, maar de doorsnee Limburger is vele malen vriendelijker dan de gemiddelde Antwerpenaar.
Let op: ik kreeg in Hasselt wel een keer het verzoek van een dame om haar niet te fotograferen, iets wat me in Antwerpen of Brussel zelden overkomt. Maar de meeste mensen gaan gewoon hun gangetje, en problemen hoef je als straatfotograaf niet te verwachten.
Er lopen wel minder hippe vogels rond. De kledingsmaak in de Limburgse hoofdstad is wat conservatiever en aan kapsels wordt aandacht besteed, liefst met haarlak. Dat verbaasde me niet zo: ik heb zelf wortels in Nederlands Limburg, en ook daar tikt de modeklok doorgaans wat langzamer.
Meedoen?
Bij dit artikel zie je enkele resultaten van een paar uur straatfotografie in Hasselt. Ik heb me geen seconde verveeld tijdens mijn verkenningstochten, en ik nodig je uit om de stad zelf eens te ontdekken. We kunnen dat misschien samen doen, want 9 augustus 2025 geef ik er eenmalig een workshop. Je gaat er geen spijt van krijgen.
