Onder de grote 0 op de foto bevindt zich een lift. Logisch? Natuurlijk. Iets wat op een lift lijkt, zal ook wel een lift zijn. Maar mijn brein heeft de neiging om te twijfelen zolang iets niet onomstotelijk vaststaat.
Voor wie de plek niet kent: we zijn op Antwerpen-Centraal. Niet in de oude stationshal waar toeristen elkaar op de foto zetten, maar in de grote hal aan de achterkant. Een paar jaar geleden streek hier Gert Verhulst neer en zoals iedereen weet, dan blijft niets hetzelfde. De failliete binnenspeeltuin aan de oostkant van de ruimte werd omgetoverd tot een indoorversie van Plopsaland. En met Plopsa kwamen er enkele felrode wanden in de verder nogal lege stationshal.
Precies tussen al dat rood, bij de uitgang naar de Ploegstraat, bevindt zich deze lift. Ontelbare malen wandelde ik er al langs. Ik hoorde wel gillende kinderen, daar in het domein van Plop, maar die liftdeur leek ongebruikt.
Dus sloeg mijn verbeelding op hol. Was dit een magische lift voor Plopsafans, met Bumba als liftboy en non-stop liftmuziek van K3? Verwees dat blauwe bordje boven de deur echt naar een parking, of was het een wiskundige formule? Zat er soms een symbolische betekenis achter die negatieve cijfers aan de linkerkant? Was het, oh gruwel, een lift waarmee je nooit meer boven kwam?
Een paar weken geleden zag ik de man op de foto, naar ik aanneem een buurtbewoner. Ook hij leek zich vragen te stellen. Hij stond een moment stil, ging daarna met aarzelende tred richting deur, keek met enige scepsis naar de knop en besloot te drukken. De deur opende zich, de man ging binnen.
Ik heb hem nooit meer teruggezien.
Oorspronkelijk gepubliceerd in de Gazet van Antwerpen, 2024.
De Lift (Foto uit Gazet van Antwerpen)
Hoogwaardige straatfotografie artprint. Eerder gepubliceerd in Gazet van Antwerpen en Het Nieuwsblad.