Vergeet wat je weet

Straatfotografie is een genre met heel weinig regels. Dit laat je toe om haast oneindig te experimenteren. Maar dat vraagt wel een bepaalde instelling, een mindset zoals Engelstaligen die noemen. Wie andere vormen van fotografie gewend is en graag volgens vastomlijnde regels …

Schilderen met je camera

Ben ik een fotograaf? Ik maak foto’s, dat kan je wel zeggen. Maar maakt je dat een fotograaf? Iemand die poogt nauwgezet verslag te doen van een stukje werkelijkheid? Ik schep hoe langer hoe meer plezier in het scheppen van een eigen …

De foto ben je zelf

Foto’s maken is in essentie je eigen leven portretteren. Zelfs al kom je nooit in beeld. Daar geloof ik tamelijk hard in. Want foto’s reflecteren de maker. Wat en hoe je iets of iemand fotografeert, vertelt iets over jezelf. De Amerikaan Bruce …

De speelse kilte van de Antwerpse Parkbrug

De Parkbrug in Antwerpen vastleggen zonder dat hij de hoofdrol naar zich toe trekt: eenvoudig is dat niet. Je kan even goed proberen om de Eiffeltoren onopvallend te fotograferen. Niettemin, een poging. Aanvankelijk viel hij een beetje tegen, de Parkbrug in Antwerpen. …

De tramhalte

Waarop wachtte ze eigenlijk? Het was niet de tram, dacht de straatfotograaf. Die liet ze voorbijgaan. Toch keek ze een paar maal naar de lichtbak waarin lampjes aangaven hoe lang het duurde voor de volgende zou stoppen. Kwam ze dan iemand ophalen? …

Strandfotografie

Straatfotografie wordt strandfotografie in Oostende. Een dagje naar het strand leverde een stapel foto’s op – waarvan een selectie beneden. Zo gaat dat. Amper op het strand geweest, feitelijk, en geen teen in het water gestoken, maar wel een paar kilometer langs …

Straatfotografie heeft een toekomst

Straatfotografie is dood. Straatfotografie wordt illegaal. Straatfotografie gaat verdwijnen. Klinkt vertrouwd? Elk jaar kun je dit soort stellingen wel ergens lezen of horen. Straatfotografie staat onder druk. Dat is het minste wat je kan zeggen. Maar of deze vorm van fotografie gaat …

Contrasten

Ze kwamen van ver en ik was onzichtbaar. Het decor: een nauw straatje in de Antwerpse binnenstad. Om de hoek zat ooit een vriend van me op kot. Ik herinner me de eerste keer dat ik er kwam. Zelf woonde ik nog …