In de eerste editie van mijn nieuwe fotozine staat dubbele belichting centraal. Je gaat er een groot aantal straatfoto’s in tegenkomen die allemaal in de camera zijn gemaakt met het proces van meervoudige belichting. Het resultaat: dromerige beelden die een nieuwe werkelijkheid tonen. Het fotozine, met veel materiaal dat je nog nooit gezien hebt, is nu te bestellen zijn via deze website.
“Een beestje moet een naam hebben”, zei mijn moeder zaliger toen een nest jonge honden de keuken van ons eenvoudige rijtjeshuis verrijkte. Ze had het wellicht al eens eerder gezegd, bij mijn geboorte bijvoorbeeld, maar gelijk had ze. En dus heeft ook een zine een naam nodig. PENNLITE heet het tijdschrift dat ik een paar maal per jaar ga uitbrengen. De naam verwijst naar kleine batterijtjes. Die geven energie en moeten zo nu en dan vervangen worden: hetzelfde geldt voor zines. En verder is het natuurlijk een woordspelinkje waarvan ik de betekenis graag aan jou overlaat.
Ook anderen maken zines
De blogpost waarin ik de komst van het zine aankondigde, kreeg veel reacties. Meerdere fotografen spraken me aan of stuurden een mail, en bleken ook te denken aan een zine of fotoboekje in eigen beheer. Twee stuurden mij zelfs spontaan hun eigen zine.
Waarom maakt zo’n publicatie veel los? Omdat een zine dingen kan die sociale media vreemd zijn, hoorde ik. Zo staat bij een zine de fotografie centraal en neem je als kijker bewust meer tijd voor de foto’s, omdat de drang om verder te scrollen zoals bij sociale media ontbreekt. Dit maakt het ook makkelijker om foto’s in een bepaalde context te plaatsen. Veel fotozines hebben een documentair karakter.
Een zine heeft als fysiek product bovendien eeuwigheidswaarde, terwijl een foto op Instagram meestal gelijk vergeten is. En waar je online vooral gevolgd wordt door mensen die zelf fotograferen, wordt een zine sneller bekeken door mensen die zelf niet actief bezig zijn met straatfotografie.
Straatfoto’s staan centraal
Bij PENNLITE ga ik werken rond thema’s. Deze eerste keer staat dubbele belichting centraal, een techniek waar ik de laatste jaren veel mee geëxperimenteerd. Toekomstige nummers van PENNLITE kunnen om locaties, gevoelens, sferen of andere onderwerpen draaien. Ik ga het zeker niet beperken tot technieken, want dat wordt gauw saai.
PENNLITE zal normaal wel een link hebben met het type straatfotografie dat mensen van mij gewend zijn. Het zine gaat zowel in een gedrukte als digitale versie beschikbaar zijn.
Intussen loop ik rond met een plan voor een tweede zine dat een radicaal andere stijl en inhoud zal hebben. Maar nu dus eerst PENNLITE 1/26. Je hoort er gauw meer over.
Mensen fotograferen in het reflecterend vitrineglas, terwijl ze passeren, wel met aandacht voor wat in de etalage staat.