Straatfotografie: kleur of zwart-wit?

Zwart-wit straatfotografie is als een BMW-rijder met een zware voet: een cliché. Maar zoals er BMW-rijders zijn die zich keurig aan de snelheidsregels houden, is er ook straatfotografie in kleur. Sterker nog, veel bekende straatfotografen werken altijd in kleur. Wanneer kies ik …

Minimensje in Antwerpen

De Minimensjes: zo heette een stripreeks die ik in mijn kindertijd weleens las. Ze ging over mensen die door toedoen van een geheimzinnige meteoriet waren verkleind. De lengte van de gemiddelde minimens staat me niet meer zo bij. Zoals het ook een …

Hoe de smartphone de straatfoto vermoordt

Mensen die in de lens kijken. Of ernaast. Erboven. Eronder. Maar in elk geval: mannen en vrouwen van wie je het wit in de ogen ziet. Levendige kijkers. Als straatfotograaf is het steeds moeilijker om zulke mensen te fotograferen. Want de pupillen …

Verlangen, hoop en troost

Ik zal het maar toegeven: ik zoek graag naar momenten van verlangen, hoop en troost, naar een scheut melancholie, een vleug donkere romantiek. Een eenzame blik in de verte, een koppel dat mekaar niets te zeggen heeft, een trein die vertrekt, maar …

Straatfotografie op het platteland

Soms grasduin je door de foto’s op je harde schijf en herontdek je een parel van weleer. Bovenstaande prent is van 2009 en maakte ik in Zweden. Daar woonde ik toen. Zweden telt maar een paar grote steden en de kleinere plaatsen …

Dagje straatfotografie in Gent

Als straatfotograaf in Gent vallen je vooral de toeristen op. Ik ken de cijfers van de dienst vreemdelingenverkeer niet, maar de Oost-Vlaamse stad lijkt intussen een sterkere toerismemagneet dan Antwerpen, ondanks de legendarische megalomanie van de sinjoren. Het centrum van Gent riep …

Straatfoto of improvisatietheater?

Een straatfotograaf is een regisseur die geen controle heeft over zijn acteurs. Je bouwt het toneel op en de rest laat je over aan improvisatietheater. Die gedachte schiet vaker door mijn hoofd. En soms zie je pas achteraf of je toneelstuk alle …